Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyeti'ni, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.
Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel senin en kiymetli hazinendir. Istikbalde dahi seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek, dahili ve harici bedhahlarin olacaktir. Bir gün, istiklâl ve cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düsersen, vazifeye atilmak için, içinde bulunacagin vaziyetin imkân ve seraitini düsünmeyeceksin! Bu imkân ve serait, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. Istiklâl ve cumhuriyetine kasdedecek düsmanlar, bütün dünyada emsali görülmemis bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanin kaleleri zaptedilmis, bütün tersanelerine girilmis, bütün ordulari dagitilmis ve memleketin her kösesi bilfiil isgal edilmis olabilir. Bütün bu seraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hatta hiyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri menfaatlerini, müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakr-ü zaruret içinde harap ve bitap düsmüs olabilirler.
Ey Türk istikbalinin evladi! Iste, bu ahval ve serait içinde dahi vazifen, Türk Istiklâl ve Cumhuriyeti'ni kurtarmaktir! Muhtaç oldugun kudret, damarlarindaki asil kanda mevcuttur! (1927)
